Speech burgemeester Kleijngeld afscheid wethouder Keijzers

Beste Judith,

Daar sta je dan bij je afscheid. De blik nog net zo onbevangen open, als bij je start in 2014.
Als wethouder, lid van provinciale staten of gemeenteraad. Je bent altijd jezelf gebleven.
Een bestuurder en een politicus met niet alleen oog voor de publieke zaak maar juist ook voor de mensen die we daarmee dienen.

Bij je eerste wethouderspost in Son en Breugel was je naar verluidt een van de jongste wethouders van Nederland. Hier was je in ieder geval de jongste wethouder in het college. Met je benoeming in Oirschot ben je ook weer de jongste. Nu de jongste vrouwelijke burgemeester. Maar ik heb het even gecheckt: de jongste minister kun je niet meer worden.

En ondanks die bescheiden leeftijd, wil ik het toch hebben over je erfenis. Wat laat je ons na? Successen die je op je conto kunt schrijven zijn het akkoord op Akkerlanen - of Bloemenoord-oost en het beleid ten aanzien van de huisvesting van arbeidsmigranten.

Het waren dossiers waarover we ook in het college met elkaar veel hebben gesproken. Daarbij had ik respect voor je dossierkennis, je sterke geheugen en je vermogen om je emoties buiten de discussie te houden. Het resultaat telde, zonder dat ego een rol speelde en zonder dat je de persoonlijke relaties uit het oog verloor.

Wij zagen iemand met veel karakter en weinig ego die ook ingewikkelde zaken weer tot een eenvoudige essentie terug kon brengen.

Wat we daar ook zagen, is dat een wethouder goed benaderbaar kan zijn. Of in gewone taal: je praat makkelijk met mensen. Je luistert naar mensen als ze je iets vertellen, je snapt wat ze bezighoudt. Je zoekt naar wat mensen bindt, wat ze beweegt en zoekt van daaruit een oplossing.

Ik heb dat zelf in actie gezien tijdens een serie gesprekken rondom de mogelijke huisvesting van arbeidsmigranten in Besoyen. Je trok de wijk in, zat met vaak boze mensen aan tafel die soms een en al wantrouwen waren. Je heette ze welkom bij de ingang, haalde koffie of thee voor ze, stelde ze op hun gemak en vroeg naar hun mening. Jouw open, inlevende houding, het feit dat je echt luisterde en helder vertelde wat er speelde, zorgde ook bij hen voor vertrouwen in de uitkomst.

Een ander mooi voorbeeld daarvan is hoe je invulling gaf aan je rol als wijkwethouder van Waspik. Verenigingen en inwoners daar deden nooit tevergeefs een beroep op je. Het was ‘jouw’ deel van de gemeente en die verantwoordelijkheid nam je serieus. ’s Avonds, in het weekeinde: van startschot tot deintocht van Sinterklaas, van festival tot sportwedstrijd: je was er, vaak samen met je man en twee zoontjes.

Je zoontjes zijn ook wel eens op het stadhuis geweest, om te zien waar mama werkte. Sowieso waren zij en hun prestaties ook regelmatig onderwerp van gesprek hier in huis.

Je wist het zakelijke van je functie namelijk uitstekend te balanceren met een praatje pot.

Over thuis, over schoenen, over wiens beurt het was om de droppot bij de bestuurssecretaresses te vullen.

Je was daarmee niet alleen voor de inwoners van onze gemeente een heel benaderbare wethouder, je was het ook voor de mensen die hier op het stadhuis werken. Nu vinden ambtenaren het vaak lastig om iets in weinig woorden te zeggen. Ze gebruiken niettemin woorden als gezellig, goed, kordaat, persoonlijk, vrolijk, spontaan en direct als ze je beschrijven.

Ze roemen het feit dat ze nooit afstand voelden als ze met je praten, ze vonden je meer een inhoudelijk sterke collega. Eentje die hen vertrouwde waar het over de inhoud ging. Die de details kende, maar ze ook los kon laten. Natuurlijk gaf je je mening maar was er ook zeker ruimte voor de ander.

Één ding wisten de ambtenaren ook: hou het wel concreet. Want zweverig: daar doen nuchtere Zeeuwen niet aan. Hoewel, nuchtere Zeeuw… Je komt weliswaar van de Zeeuwse klei maar weet het Bourgondische, het gezellige van Brabant goed te waarderen. Voor een borrel of feestje ben je altijd in. Omdat het gezellig is en omdat het je opnieuw de kans biedt om anderen beter te leren kennen.

Alle kwaliteiten die wij zo waarderen, heeft de raad in Oirschot duidelijk ook in je herkend. Dat leidt tot deze allerlaatste borrel samen hier in Waalwijk. We drinken gezamenlijk op je gezondheid en wensen je alle succes als burgemeester!