Speech afscheid Pieter den Hollander

Speech afscheid raadslid Pieter den Hollander

We nemen vanavond afscheid van Pieter den Hollander. Een markant raadslid, dat de afgelopen vier jaar ruimschoots in deze raadszaal aanwezig is geweest.

Ruim viereneenhalf jaar geleden maak ik kennis met hem. D66 wil opnieuw een poging wagen en heeft aangekondigd mee te doen aan de verkiezingen, die begin 2010 op stapel staan. De top van de lijst heeft me om een gesprek gevraagd en zo zien we elkaar dus op mijn kamer, toen nog in het Krophollergebouw.
Kunt u ons helpen? Hebt u ideeën? Tips? Een enerverend en onconventioneel gesprek, al heb ik mijn gasten niet zo heel veel te vertellen. Als voorzitter wil en moet ik boven de partijen staan en dat beperkt me in mijn suggesties. Eigenlijk is mijn boodschap: ‘Ook al zijn jullie nieuwkomers, jullie moeten het zelf doen.’ Wat me bij blijft is dat de nieuwe partij zeker inhoudelijk een bijdrage zal kunnen leveren, maar dat wat de mores van het spel betreft, door de nieuwkomers nog heel wat opgestoken kan worden.
Ze hadden mijn inbreng ook helemaal niet nodig. D66 keert na de verkiezingen van 2010 opnieuw terug in de raad van Waalwijk. De spanning is op de gezichten van de D66-ers af te lezen.
Tot en met de uitslag van het voorlaatste stembureau staat de partij op één zetel, maar met een gunstige uitkomst van het allerlaatste bureau is een tweede mogelijk. En zo geschiedt. D66 haalt twee zetels. Ineke Ruygt en Pieter den Hollander zitten vanaf 5 maart 2010 namens D66 in de nieuwe raad.

D66 heeft meerdere zaken op de politieke agenda gezet. Een veertigtal keer stelt de partij schriftelijke vragen, waaronder opvallende:

Al na een maand zijn er voor het eerst vragen over de haven en de sluis. De optie van een nieuwe containerterminal krijgt van D66 een duidelijk accent. Het moet Pieter goed doen dat juist op dit moment hard wordt gewerkt aan de aanbesteding van deze variant: een nieuwe buitengaatse haven, pal aan de Bergsche Maas.
De Sprankelaer, het winkelcentrum De Els, de democratische legitimatie van gemeenschappelijke regelingen, het regiobeleid in De Langstraat en Hart van Brabant, schaliegas en gasopslag en personenvervoer op industrieterrein Haven zijn andere onderwerpen die D66 met passie inbrengt.
Pieter den Hollander is daarnaast mede-indiener van een initiatiefvoorstel over inspraak en participatie.
Hij houdt zich als voorzitter van de werkgroep Ruimte vanuit de raad bezig met vooral de structuurvisie, het welstandsbeleid en het mobiliteitsbeleid.
Vanuit de werkgroep Communicatie levert hij een belangrijke bijdrage aan de wervingscampagne voor nieuwe raadsleden.
En vanuit de onderzoekscommissie Parkmanagement biedt zijn onderzoekservaring een bijdrage aan een gedegen resultaat.
Pieter, nog even terug naar het kennismakingsgesprek dat ik ruim viereneenhalf jaar geleden met o.a. jou mocht voeren. Wie jou beter wil leren kennen, doet er goed aan jouw boek te lezen. Het verschijnt in 2007 bij Meulenhoff in Amsterdam.

ROOFKUNST. DE ZAAK GOUDSTIKKER.
Het is het fascinerende verhaal van de schatrijke kunsthandelaar Jacques Goudstikker, die machteloos moet toezien hoe zijn verzameling tijdens de bezettingsjaren vooral door Göring wordt weggeroofd. Maar dat is lang niet het hele verhaal. Na de Tweede Wereldoorlog komen veel kunstwerken vanuit Duitsland in Nederland terug. Maar voor wie zijn ze dan, voor de sterkere of voor de zwakkere partij?
De sterke partij: voor de Nederlandse staat, die prachtige kunstwerken aan allerlei musea in bruikleen kan geven? Van Goyen, Bol, Van Ostade, Van Dyck, Ruysdael, zichtbaar voor iedereen die een beetje van kunst houdt? Of komen ze toch de zwakkere partij toe: de nakomeling(en) van de rechtmatige eigenaar. Een onbekende, en ver weg, wonend in de Verenigde Staten.

Den Hollander kiest onvoorwaardelijk partij voor de laatste partij. ROOFKUNST is – ik citeer de achterkant van zijn boek – ‘zodoende ook een epos van een generatie die niet in dit dubbele onrecht berustte en met blind geloof in gerechtigheid de staat op haar knieën dwong.’ Pieter, iets van dit alles ontdekte ik ook in jouw manier van opereren in de raad van Waalwijk.
Qua onderwerp natuurlijk onvergelijkbaar, maar qua manier van doen zeker wel.
Dank voor jouw passie, standvastigheid, creativiteit, intelligentie en eigenzinnigheid. Het ga je goed.