Boodschap burgemeester Kleijngeld (23-04-2020)

Let een beetje op elkaar (6)

Pasen. Pinksteren. Ramadan.
Religie dus. Zelf is het katholieke geloof me vroeger met de paplepel ingegoten. Op de lagere school leerde ik de kleine catechismus verplicht van buiten. De leerlingen met een 10 mochten misdienaar worden. Ikzelf kwam niet verder dan een 8. Maar wel zong ik in de nachtmis met Kerst solo Stille nacht, heilige nacht in de Antoniuskerk.

Kerk en geloof
In de loop der jaren is mijn afstand tot de kerk langzaam maar zeker gegroeid. Ik ben onderdeel van de generatie die is ontzuild en, zoals dat zo mooi heet, geseculariseerd. Misschien herken je het. Maar kerk en godsdienst zijn niet hetzelfde. Waar er soms weinig kerkgangers zijn, belijden veel mensen nog altijd een geloof. Twee gesprekken, die ik deze coronaweek voerde, maakten me daar nog eens op attent.

Otto
Ik sprak met Otto Grevink, tegenwoordig dominee in Tilburg, maar nog altijd een drijvende en gewaardeerde kracht binnen christelijk Waalwijk. Natuurlijk spreken we over corona. ‘We zijn met niets anders bezig’, vertelt hij me. ‘We verzorgen diensten online, maar we missen de ontmoeting met elkaar enorm. In diensten gaat het over belangrijke actuele thema’s. Hoe hou je vol en hoe hou je hoop? Hoe blijven we bij elkaar? Hoe gaan we straks weer verder? En dan doel ik niet op de vraag of het er dit jaar inzit of we met de caravan naar Frankrijk kunnen afreizen. Het gaat er meer om in wat voor maatschappij we samen verder willen’. Ondertussen werken we intensief mee aan een landelijke telefoonlijn (Nietalleen.nl), die mensen die hulp vragen verbindt aan contactpersonen in hun eigen omgeving.

Kübra
Een ander gesprekje had ik met Kübra, een enthousiaste medewerkster, hier op het stadhuis. Ze is een rasechte Wollukse. Geboren en getogen. Ze is moslima. Ik vraag haar hoe ze de Ramadan, die vandaag begint, gaat invullen. ‘Vorig jaar was het vanwege de warmte erg zwaar. Overdag niet eten lukt dan nog wel, maar niet drinken was een ramp. Toch wil je het volhouden omdat je uitkijkt naar ‘s avonds, wanneer je samen bidt en eet.’
Maar juist hier gooit het coronavirus roet in het eten. Want dat kan nou net niet. Ze vertelt verder: ‘Het allerfijnste van de Ramadan en het Suikerfeest is het ontmoeten. Opa, oma, neef, nicht, het deel van de familie dat je normaal gesproken te weinig treft, omdat we het tegenwoordig allemaal druk hebben.’ Maar nu kun je bellen, beeldbellen, appen. Aan sociale media geen gebrek. ‘We willen graag samen zijn, maar uit solidariteit met je medemensen doe je het nu net een beetje anders. En met een beetje creativiteit kan er veel wel.’ Ze is nauw betrokken bij een initiatief waarbij gezinnen tijdens de Ramadan gaan koken voor gezinnen die het niet breed hebben. Jongeren worden ingeschakeld om de maaltijden te bezorgen. Ze nodigt me uit om een keer mee te gaan. Op anderhalve meter afstand natuurlijk. Gaan we doen.
Pasen. Pinksteren. Ramadan. In verschillende contexten zijn mensen bezig met dezelfde vraag: hoe buigen we angst om in hoop op een leefbare toekomst voor ons allemaal. Eigenlijk zeggen Otto en Kübra precies hetzelfde: LET EEN BEETJE OP ELKAAR.

23 april 2020
 



Boodschap burgemeester Kleijngeld:

Let een beetje op elkaar (6) - 23 april 2020

Let een beetje op elkaar (5) - 17 april 2020

Let een beetje op elkaar (4) - 8 april 2020

Let een beetje op elkaar (3) - 2 april 2020

Let een beetje op elkaar (2) - 25 maart 2020

Let een beetje op elkaar (1) - 17 maart 2020