Oude botten

Eeuwenoud maar niet vergeten
Opgegraven bij de Sprangse kerk
De dood heeft hen niet uitgewist

Naamloos maar o zo menselijk
Dwaalden zij rond in oude aarde
Tot armen hen weer in zich sloten

Oude botten spiegelen zich in toekomst
Want wie zo met het verleden omgaat
Heeft ook oog en hart voor wat nog komt