Wat is de Wmo?
Wmo staat voor Wet maatschappelijke ondersteuning. Het doel van deze wet is dat iedereen zo lang mogelijk zelfstandig kan blijven wonen en mee kan doen in de samenleving. De gemeente Waalwijk zorgt ervoor dat de wet werkt aan twee kanten. Enerzijds door mensen de weg te wijzen die iets voor een ander willen betekenen. Anderzijds door de mensen die het op eigen kracht (even) niet redden te ondersteunen. In eerste instantie gaat de gemeente altijd uit van de kracht van mensen en hun omgeving. Veel situaties die zelfstandig wonen en leven lastiger maken, kunnen zij prima zelf oplossen. Lukt het inwoners niet om op eigen kracht zelfstandig te wonen en mee te blijven doen? En kunnen zij niet terugvallen op hulp vanuit hun omgeving? Dan kunnen zij gebruik maken van voorzieningen en regelingen binnen de Wmo.

Uitgangspunten voor het Wmo-beleid van de gemeente Waalwijk
De gemeente Waalwijk wil alle inwoners stimuleren zich actief in te blijven zetten voor elkaar. Daarom ondersteunt ze vrijwilligers, mantelzorgers en mensen die op een andere manier iets voor een ander willen betekenen. Daarnaast biedt de gemeente hulp en ondersteuning aan inwoners die dat echt nodig hebben.
 
Welzijn gaat aan zorg vooraf
Als mensen lekker in hun vel zitten, hebben ze minder klachten en daalt de vraag naar betaalde zorg. Mensen voelen zich prettiger als ze zelf kunnen bepalen hoe ze hun leven leiden. Ze willen zich doorgaans niet afhankelijk voelen van anderen.

Vrijwilligers en mantelzorgers spelen een cruciale rol
Waalwijk kent gelukkig een samenleving met veel mensen die zich graag in willen zetten voor een ander. Die mensen wil de gemeente van harte ondersteunen. Bijvoorbeeld door hen de weg te wijzen. Soms hebben mensen een geweldig idee om anderen te helpen, maar weten ze niet hoe ze dit kunnen uitvoeren. Soms willen mensen zich graag direct voor iemand inzetten, maar kennen ze zelf niemand die hulp nodig heeft.

De gemeente begrijpt hoe belangrijk mensen zijn die anderen een handje willen toesteken. Dankzij vrijwilligers en mantelzorgergers kunnen mensen bijvoorbeeld langer zelfstandig blijven en voor zichzelf zorgen.

Omdat het ook zwaar kan zijn om voor iemand anders te zorgen, bieden we mantelzorgers training, coaching, een luisterend oor en vervangende zorg op zijn tijd. Die dingen helpen om de taken van mantelzorgers en vrijwilligers te verlichten.

De lokale overheid op het tweede plan
De gemeente ondersteunt inwoners die problemen hebben met zelfstandig wonen en leven. Dit heet het compensatiebeginsel. Dit betekent niet dat de gemeente álle problemen moet oplossen. In de eerste plaats vinden de meeste mensen het helemaal niet prettig om van anderen afhankelijk te zijn. Ze blijven liever zelf de baas over hun eigen leven. Daarom stimuleert de gemeente mensen vooral om zelf een oplossing te vinden voor hun vraag of probleem. Bovendien kán de gemeente niet alle problemen van inwoners oplossen.

Vraaggerichte uitvoering
Soms hebben inwoners een heel concrete vraag. Ze kunnen de trap niet meer op naar boven en hebben een traplift nodig. Het lukt niet meer om rond te komen. De zorg voor een dementerende vader of moeder wordt wel erg zwaar. Of ze willen gebruik maken van de regiotaxi, omdat ze zelf geen auto meer kunnen rijden. Soms ook is de vraag niet meteen duidelijk.

In alle gevallen is het belangrijk dat de gemeente en de inwoner samen zijn of haar situatie bespreken. En duidelijk krijgen welke vragen en problemen er precies spelen. Wanneer iemand financiële problemen heeft, kan het best dat er ook een verslaving in het spel is. Het kan ook zijn dat iemand zich erg eenzaam voelt, doordat hij erg slecht ter been is en nauwelijks nog de deur uitkomt.

De gemeente helpt mensen in een gesprek bespreekbaar te maken waar je soms maar moeilijk over kunt praten. Pas als helemaal duidelijk is hoe iemand situatie eruit ziet en wat de vragen en problemen zijn, is het tijd om een oplossing te zoeken. De gemeente gaat altijd eerst uit van wat iemand zelf kan bijdragen. Zijn er mensen in de omgeving die bij kunnen springen? Kan hij of zij zelf een oplossing betalen? Zijn er collectieve voorzieningen waar hij of zij gebruik van kan maken? Welke organisaties kunnen de beste ondersteuning bieden?

In de oplossing staat steeds centraal dat mensen niet zomaar afhankelijk worden van hulp van de gemeente. Dat gebeurt alleen als niemand anders dan de gemeente die ondersteuning kan bieden. De oplossing moet ook op de lange termijn werken. Iemand kan bijvoorbeeld een verzoek om een traplift indienen. Bij een gesprek kan dan blijken dat de persoon in kwestie lichamelijk steeds verder achteruit gaat en dat hij of zij straks waarschijnlijk een rolstoel nodig heeft. Dan is verhuizen naar een toekomstbestendige aanleunwoning een beter idee dan een traplift plaatsen.

Slim samenwerken
De Rijksoverheid vraagt van de gemeenten dat ze steeds meer doelen realiseren met steeds minder geld. Daardoor moeten we soms pijnlijke keuzes maken. We hebben geen geld om elk goed idee uit te voeren. Doordat de organisaties die bij de Wmo betrokken zijn steeds beter gaan samenwerken, proberen we toch méér te doen met minder geld.

Beleidsstukken
• In april 2009 heeft de gemeenteraad de Wmo-kadernota ‘Met de Wet Maatschappelijke ondersteuning op weg naar 2010’ vastgesteld met de doelstellingen voor de komende jaren.
• ‘Niet zorgen voor maar zorgen dat’ stond in 2010 centraal. In het jaarprogramma Wmo 2010 staat wat het gemeentebestuur wil bereiken met de Wmo.
• Voor 2011 is het jaarprogramma Wmo ‘De kunst van het verbinden’ met de speerpunten en activiteiten inmiddels vastgesteld.
• In 2012 is het jaarprogramma 'Investeren in meedoen' de leidraad. Dit jaarprogramma staat vooral in het teken van 'de kanteling' en verankering van de ingezette ontwikkelingen.